«Porto Leone»: Ο Βασίλης Μηλιώνης μιλά για την αυτοκτονία του ήρωά του - «Ήταν ο μόνος δρόμος»
Ο νεαρός ηθοποιός αποκάλυψε όλες τις καταστάσεις που οδήγησαν στον θάνατο του Γρηγόρη Βούλγαρη στη δραματική σειρά του ALPHA.
Ο Βασίλης Μηλιώνης ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Super Κατερίνα» και μίλησε για τον ρόλο του στο «Porto Leone: Στη γειτονιά με τα κόκκινα φανάρια» που έφτασε στο φινάλε του με σοκαριστικό τρόπο καθώς ο ήρωας που υποδύεται, ο Γρηγόρης Βούλγαρης έδωσε τέλος στη ζωή του: «Έχω τεράστια αγωνία να δω τι θα γίνει παρακάτω αλλά νομίζω ότι το φέρετρο δεν το ανοίγουν γιατί έτσι είθισται, οι αυτόχειρες δεν κηδεύονται καν από την εκκλησία. Ο ήρωας μου δυστυχώς πεθαίνει.
Ήταν ατύχημα o θάνατος του Στράτου αλλά στη δική του συνείδηση και στη συνείδηση του κόσμου, είναι σαν δολοφονία. Ο ίδιος ο ήρωας μου νιώθει ότι τον σκότωσε και οι ενοχές του τον κατακλύζουν. Για μένα είναι πολύ σωστό το ότι εξαντλήθηκε το storyline αυτού του χαρακτήρα, τα γεγονότα ήταν πολύ ισχυρά για εκείνον γι’ αυτό δεν μπόρεσε να επανέλθει ποτέ, επομένως ήταν ο μόνος δρόμος γι’ αυτό το παιδί.
Με γοήτευσε η δύναμη του Γρηγόρη και η ευαισθησία του. Θέλει τεράστια δύναμη να έχεις ευαισθησία. Και ειδικά οι καταστάσεις σ’ ένα τέτοιο κοινωνικό πλαίσιο, με τα γεγονότα να τον προλαβαίνουν, δεν του αφήνουν και πολλά περιθώρια για ευαισθησία. Και όλο το φέρει βαρέως και δεν το αντέχει. Η μόνη διέξοδος ήταν ο έρωτας, τον οποίο κι έχασε με τον χειρότερο τρόπο».
«Δεν υπάρχει κωμωδία χωρίς δράμα και δράμα χωρίς κωμωδία»
Ο Βασίλης Μηλιώνης πρωταγωνιστεί και στη νέα οικογενειακή σειρά του ALPHA «Μπαμπά, σ’ αγαπώ», όπου υποδύεται τον ένα από τους 3 μπαμπάδες, τον Ηρακλή: «Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος γιατί είναι ένα πολύ ωραίο στοίχημα η μετακίνηση από κάτι τόσο δραματικό/εποχής σε μία feel good σειρά. Για μένα το σημαντικό είναι ότι η κωμωδία και το δράμα εναλλάσσονται με τέτοιο τρόπο στη σειρά, με τον Γιώργο Φειδά που έχει γράψει το σενάριο και με τη σκηνοθετική ματιά του Νίκου Κρητικού.
Η κωμωδία δεν προκύπτει από τις ατάκες αλλά από τις σχέσεις, είναι μια κωμωδία καταστάσεων. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κωμωδία χωρίς το δράμα και δεν υπάρχει δράμα χωρίς την κωμωδία. Αυτή λοιπόν η εναλλαγή είναι το πιο σημαντικό γιατί είναι έτσι η ζωή μας. Αυτό είναι το πραγματικό, αυτό είναι το ανθρώπινο».
